مرورگرهای اینترنتی و حفاظت از حریم خصوصی کاربران

مرورگرهای اینترنتی و حفاظت از حریم خصوصی کاربران

نویسندگان
لوری کرانور (Lorrie Cranor)
استاد علوم رایانه ای در دانشگاه کارنگی ملون
و
حنا حبیب (Hana Habib)
دانشجوی دکترای موسسه تحقیقات نرم افزاری دانشگاه کارنگی ملون

بسیاری از مردم وقتی هنگام وبگردی مرورگرهایشان را در حالت وبگردی خصوصی قرار می دهند، به دنبال حفاظت بیشتر از حریم خصوصی خود هستند. این حالت ها در در موزیلا فایرفاکس، اپرا و اپل سافاری «پرایوت براوزینگ»، در گوگل کروم «اینکوگنیتو» و در مایکروسافت اج «این پرایوت» نامیده می شوند.

این ابزارهای حفاظت از حریم خصوصی هنگام وبگردی اطمینان بخش به نظر می رسند و پر طرفدار نیز هستند. بر اساس پیمایشی که در سال ۲۰۱۷ انجام شده، نزدیک به نیمی از کاربران اینترنت آمریکایی یکی از حالت های وبگردی خصوصی را امتحان کرده بودند و بیشتر این عده به طور مرتب از آن استفاده می کردند.

با این حال تحقیق ما نشان داده که بسیاری از کسانی که از حالت وبگردی خصوصی استفاده می کنند، درباره نوع و کیفیت حفاظتی که به دنبال آن هستند سوء برداشت هایی دارند. یک سوء برداشت رایج این است که این حالت مرورگرها به کاربر اجازه می دهد که به شکل ناشناس در اینترنت جستجو کند و بی آنکه وبسایت ها وی را شناسایی کنند و شرکت تامین کننده خدمات اینترنتی آنها یا کارفرمای آنها مطلع شوند از چه وبسایتی سر می زنند، در اینترنت پرسه بزنند. این ابزارها اغلب حفاظت های بسیار محدودتری را در اختیار کاربر قرار می دهند.

مطالعات دیگری که مرکز تحقیقاتی پیو و شرکت موتور جستجوی حافظ حریم خصوصی «داک داک گو» انجام داده اند نیز به یافته های مشابهی دست یافته اند. در واقع یک پرونده حقوقی علیه گوگل ادعا دارد که کاربران اینترنت، آن نوع از حفاظت از حریم خصوصی را که هنگام استفاده از حالت «اینکوگنیتو»ی کروم انتظار دارند دریافت نمی کنند.

نحوه عملکرد

در حالی که نحوه کار دقیق این حالت از یک مرورگر تا مرورگر دیگر فرق دارد، اما وجه مشترک حالت وبگردی خصوصی در این مرورگرها این است که وقتی پنجره مرورگر خصوصی تان را می بندید، مرورگر شما دیگر وبسایت ها و کوکی هایی را که از آنها دیدن کرده اید، اسامی کاربری، عبور واژه ها و اطلاعاتی را که در طول آن جلسه از وبگردی خصوصی وارد کرده اید در جایی ذخیره نمی کند.

اساسا هر بار که پنجره تازه ای را در وبگردی خصوصی باز می کنید، یک «لوح تمیز» به شکل یک پنجره کاملا تازه از مرورگر در اختیار شما گذاشته می شود که هیچ تاریخچه یا کوکی مربوط به آن وبگردی را ذخیره نمی کند. وقتی پنجره وبگردی خصوصی تان را می بندید، این لوح دوباره پاک می شود و تاریخچه و کوکی های وبگردی مربوط به آن جلسه از وبگردی خصوصی حذف می شود. با این حال اگر هنگام استفاده از حالت وبگردی خصوصی یک سایت را در فهرست سایت هایتان ذخیره کنید یا فایلی را دانلود کنید، این اسامی و فایل های دانلود شده روی سیستم شما باقی می ماند.

هر چند برخی مرورگرها از جمله سافاری و فایرفاکس برخی حفاظت های اضافی را نیز در مقابل ردگیری شدن در اینترنت ارائه می دهند، ولی حالت وبگردی خصوصی تضمین نمی کند که فعالیت های شما در اینترنت را نمی توان به شما یا وسیله شما مرتبط کرد. قابل توجه اینکه حالت وبگردی خصوصی مانع از این نمی شود که وبسایت ها از نشانی اینترنتی شما مطلع شوند و نیز نمی توانند کاری کنند تا کارفرما، مدرسه یا ارائه دهنده خدمات اینترنتی شما فعالیت هایتان را در اینترنت با دنبال کردن نشانی آی پی شما ببیند.

دلایل استفاده از این حالت

ما یک مطالعه تحقیقی را به اجرا گذاشته ایم که در آن دلایل استفاده افراد از حالت وبگردی خصوصی را شناسایی کرده ایم. هدف بیشتر شرکت کنندگان در این مطالعه دراستفاده از این حالت، محافظت از فعالیت های وبگردی خود یا داده های شخصی شان در برابر سایر استفاده کنندگان از وسایل خودشان بوده است. حالت وبگردی خصوصی عملا برای این منظور بسیار کارآمد است.

ما دریافته ایم که افراد اغلب از وبگردی خصوصی  برای بازدید از وبسایت ها یا انجام جستجوهایی استفاده می کنند که نمی خواهند سایر استفاده کنندگان از وسایلشان از آنها مطلع شوند، نظیر سایت هایی که می تواند موجب شرمندگی آنها شود یا به سفارش یک هدیه غافلگیرکننده مرتبط است. بعلاوه وقتی می خواهید وسیله خود را به شخص دیگری امانت دهید، وبگردی خصوصی راه ساده ای برای لاگ اوت شدن از وبسایت هاست، البته تا وقتی که بستن پنجره ای را که باز کرده اید از یاد نبرده باشید.

حالت وبگردی خصوصی حفاظت های اندکی را در برابر ردگیری مبتنی بر کوکی ها نیز فراهم می کند. از آنجا که کوکی های هر جلسه وبگردی خصوصی شما بعد از بستن این پنجره ذخیره نمی شوند، این احتمال کمتر می شود که در آینده، آگهی های تبلیغاتی مرتبط با وبسایت هایی که هنگام استفاده از حالت وبگردی خصوصی از آنها سر زده اید شما را ببینند.

بعلاوه تا وقتی که وارد حساب کاربری گوگل خود نشده اید، هیچ یک از جستجوهایی که می کنید در تاریخچه حساب کاربری گوگل شما ظاهر نخواهد شد و بر نتایج جستجوی گوگل در آینده تاثیری نخواهد گذاشت. به همین ترتیب اگر ویدئویی را در یوتیوپ یا سرویس دیگری در وبگردی خصوصی تماشا کنید، تا وقتی که با حساب کاربری تان وارد آن سرویس نشده اید فعالیت شما تاثیری بر ویدئوهای توصیه شده ای که در حالت وبگردی عادی دریافت می کنید نخواهد داشت.

استفاده از حالت وبگردی خصوصی باعث ناشناس شدن شما در فضای آنلاین نمی شود. هر کسی که بتواند ترافیک اینترنت شما را ببیند – مدرسه یا کارفرما یا ارائه دهنده خدمات اینترنتی شما، سازمان های دولتی، افرادی که به ارتباط بی سیم عمومی شما دسترسی دارند- می توانند جزئیات فعالیت وبگردی شما را ببیند. جلوگیری از این کار مستلزم ابزارهای پیچیده تری است که از کدگذاری استفاده کنند، مثل شبکه های خصوصی مجازی.

همچنین حالت وبگردی خصوصی حفاظت های امنیتی اندکی را فراهم می کند. به طور خاص این حالت مانع از دانلود یک ویروس یا بدافزار روی وسیله شما نمی شود. بعلاوه وبگردی خصوصی هیچ حفاظت اضافه ای را هنگام انتقال اطلاعات کارت اعتباری یا دیگر اطلاعات شخصی تان در یک وبسایت به هنگام پر کردن یک فرم آنلاین فراهم می کند.

شایان ذکر است که هرچه پنجره وبگردی خصوصی تان را بیشتر باز نگه دارید، داده ها و کوکی های بیشتری در ارتباط با وبگردی شما انباشته می شود که حفاظت از حریم خصوصی تان را کاهش می دهد. از این رو باید خود را عادت دهید که برای پاک کردن لوح تمیز خود، گاه به گاه پنجره وبگردی خصوصی تان را ببندید.

سوء تفاهم های یک نامگذاری

بسیار شگفت آور است که افراد نسبت به نحوه کار حالت وبگردی خصوصی سوء برداشت هایی دارند: بار معنایی کلمه «خصوصی» از حفاظت واقعی که این حالت های وبگردی عملا فراهم می کنند بسیار بیشتر است.

بعلاوه یک مطالعه تحقیقی انجام شده در سال ۲۰۱۸ دریافته است که  محتوای نشان داده شده در صفحات اولیه پنجره های وبگردی خصوصی، تاثیر چندانی در زدودن سوء برداشت های افراد درباره این حالت وبگردی ندارد. کروم به نسبت سایر مرورگرها، اطلاعات بیشتری را درباره چیزهایی که از آنها حفاظت می کند یا نمی کند ارائه می دهد و موزیلا اکنون لینکی به یک صفحه  از اطلاعات مربوط به افسانه های رایج در مورد حالت وبگردی خصوصی دارد.

با این حال شاید بدون تغییر دادن نام «حالت وبگردی خصوصی» و روشن کردن اینکه استفاده از این ابزار مانع از ذخیره سابقه ای از فعالیت های وبگردی شما از سوی مرورگرتان می شود، اما یک سپر جامع در برابر حریم خصوصی شما نیست، زدودن تمام افسانه های موجود در این باره کار دشواری باشد.